Hress en með mikla sjóriðu!

Benedikt Hjartarson var "ótrúlega hress," eins og Gréta Ingþórsdóttir orðaði það áðan, þegar við hringdum í hana. Sjálfur sagði hann að hann væri allur að koma til, hann væri bara "eins og dauðadrukkinn maður því að ég er með svo mikla sjóriðu."

Benedikt rifjaði upp að hann hefði misst af höfðanum þar sem hann ætlaði að taka land og það hefði lengt sundið um rúmar tvær klukkustundir. "Þetta hafðist en það var rosalega erfitt. Ég var tilbúinn að hætta síðustu sjö klukkustundirnar en skipstjórinn var svo harður að hann leyfði mér það ekki," sagði Benedikt þegar hann var nýkominn um borð í bátinn.

Hann sagðist líka vera ofsalega montinn og ánægður með afrekið og líka ánægður með allt fólkið heima sem hefði staðið með sér og hjálpað sér.

- Hvað tekur nú við?

"Ég hvíli mig til morguns og fer svo til White Horse í Dover, þar skrifa allir, sem hafa synt yfir Ermarsundið, nafnið sitt á vegg. Svo ætla ég bara að fylgjast með boðsundsveitinni á morgun að fara af stað og meika það," svaraði hann og kvaðst myndu hvíla sig en þó ekki sofna í bráðina, til þess væri hann alltof upptjúnaður.